پوستر نمایشگاه کتاب که بزرگترین اتفاق فرهنگی بین المللی کشور محسوب می شود، همواره دارای هویتی خاص هم برای نمایشگاه و هم برای کتاب بوده است اما امسال ظاهرا این طور نیست. ظاهرا مسئولین برگزاری، به جز تجربه در عرصه‌ی برگزاری در عرصه‌ی گرافیک نیز در حال کسب تجربه هستند.

پوستر نمایشگاه کتاب امسال، هیچ نقطه ثقلی برای شکار نگاه مخاطب ندارد. طراحان پوستر می دانند که پوستر نمایش یک نوع نگاه به یک مقوله است که قرار است شما را از فاصله ای معقول به معنای این نگاه نزدیک کند. از سویی در هر پوستر یک المان یا عنصر برای معرفی محتوا و محور بیان موضوع پوستر برجسته می شود و باقی فضا باید در خدمت این عنصر اصلی قرار گیرد. بی تردید در پوستر نمایشگاه کتاب مفاهیمی چون کتاب، مطالعه، نشر و انتشارات، فرهنگ ... و بسیاری مفاهیم دیگر باید به ذهن متبادر گردد که هیچ یک از این عناوین به آن شکلی که گفته شد در پوستر به چشم نمی خورد. حتی بیان غیر مستقیم هم که به معنای القای مفهومی بدون استفاده مستقیم از ابزار و المان های مشخص آن موضوع است، نیز در این پوستر به چشم نمی خورد.

 علاوه بر این استفاده از تایپو گرافی یا طراحی لوگوی پوستر یا یک نامواره برای ماندگاری در ذهن همواره از ترفندهایی است که طراحان برای پوستر ها استفاده می کنند. مثلا عنوان "یار مهربان" با ترکیبی هنرمندانه می تواند از پوستر در ذهن باقی بماند و کدی شود برای نمایشگاه نوزدهم. حتی همین عنوان نوزده هم می تواند محملی برای کار طراح باشد که با آن بازی کند و این نماد نوزدهمین سال برگزاری نمایشگاه کتاب را به خوبی در ذهن ماندگار کند. 

صاحبان فن معتقدند که در یک پوستر، هر نقطه ای باید دلیلی برای موجودیت خود داشته باشد و در پوستر امسال نمایشگاه نقطه های بسیاری وجود دارد که هیچ سنخیت و یا حتی در عالی ترین وجه توجیه! دلیلی برای حضور در پوستر یک نمایشگاه بین المللی ندارند. مثلا گل و مرغی که یکباره با یک رنگ‌آمیزی بسیار خارج از فرم در کنار تصویر زمینه که گنبد خضرا را نشان می دهد، معلوم نیست چرا و به چه علتی در پوستر حضور دارد.

همین دلایل و کاستی ها را با ضریب بزرگتری در پوستر نمایشگاه مطبوعات هم می‌توان دید. 

سئوال اصلی اینجاست که اگر تجربه‌ی سالیان گذشته‌ی برگزاری نمایشگاه بی ارزش است، آیا تجربه‌ی گرانبهای بزرگان گرافیست کشور هم بی ارزش است؟ 

بعدالتحریر به قلم میرزا محسن کاتب مشکین:

اندر شرح طراحی یک پوستر نمایشگاه کتاب نوزدهم

مسئول آرایش نمایشگاه هفتم اردیبهشت در گفتگوی تلفنی با طراح پوستر( احتمالا پسر خاله مسئول که تازه کامپیوتر خریده و تازه رفته دانشگاه و تازه یک برنامه کشف کرده به نام فتوشاپ 7) اینگونه طراح را شیر فهم می کند:

ــ ببین حتما باید پیامبر اعظم توش باشه. بگرد یه حدیث درباره کتاب خوانی یا درباره نمایشگاه کتاب که باشه خیلی بهتره، پیدا کن و بذار تو پوستر. بعد هم هر چی المان توپ در مورد کتاب و پیامبر پیدا کردی تو پوستر جا بده. فهمیدی یا نه؟ ای ول. از لحاظ رنگ بندی یه رنگ فاخر با زمینه فاخر تر! براش خرج کن. مایه بذاری ها! دفعه اولمونه باید خودمونو نشون بدیم. اگه خوب کار کنی تا 4 سال دیگه هر چی پوستره می دم به تو. بهتر از این بچه قرتی های گرافیک خونده ای هستی که دو تا برنامه کامپیوتری یاد می گیرن می شن گرافیست! بعدشم حاجی گفته پوستر رو بسپارم به یه بروبچ، می فهمی که؟ تمام زورتو بزن.

دو ساعت بعد. تماس برای پوستر نمایشگاه مطبوعات

ـــ الو. سلام چه کردی؟ اونو بسپر به بچه ها! یه پوستر دیگه واست گرفتم که دیگه حسابی خودتو نشون بدی. ببین باید با اون یکی کلی فرق کنه که نگن یه نفر دوتاشو طراحی کرده! اولا باید پیامبر توش باشه یا خودش یا یه حدیث درباره مطبوعات! می فهمی که؟ بعد هم یه کمی رنگ فاخر بریز تا عمق پیدا کنه. یه کمی هم قرتی بازی بزن تنگش تا مطبوعاتی بشه دیگه! سعی کن یه کفتری، شمعی، گلی، پروانه ای چیزی بذار توش که نگن ما ... گرفتی دیگه؟ ای ول. فردا!! دو تاشو بیار دفتر، با عینک دودی بیا کسی نشناستت.

و حالا این شما و این دو تا پوستر فخیمه از وزارت فخیمه. شاعر می گه سیزده که نکوست از پوسترش پیداست.